در حاشیه جلسه هفته پیش رئیس جمهور با مجمع کارآفرینان، یکی از حاضران پیشنهادی داد که با شرایط اقتصادی این روزها جور درمی‌آمد: در شرایط جنگ، ساعت فعالیت ادارات اقتصادی نباید کمتر شود؛ اتفاقاً باید بیشتر شود!
حرفش این بود که وقتی بخش خصوصی درگیر جنگ اقتصادی است، تعطیلی زودهنگام اداراتی که باید به کسب‌وکارها خدمات بدهند، خودش می‌تواند یک مانع اضافه باشد. بالاخره کسب‌وکار که ساعت یک ظهر تعطیل نمی‌شود!
رئیس‌جمهور این پیشنهاد را یادداشت کرد تا موضوع پیگیری شود اما در عین حال یک نکته قابل تأمل هم در پاسخ گفت: «مسئله فقط اضافه کردن ساعت کار نیست؛ باید دید همین ساعاتی که کارکنان در اداره هستند، چقدر کار مفید انجام می‌شود و آیا افزایش ساعت، واقعاً به افزایش خدمت و سرعت کار هم منجر خواهد شد یا فقط آب و برق اضافه مصرف می شود؟»
این جمله البته با خنده و تکان دادن سرِ تعدادی از حاضران همراه شد؛ فضای جلسه هم برای چند لحظه از حالت رسمی فاصله گرفت.
به نظر می‌رسد در جنگ اقتصادی، یک چیز را باید جدی‌تر گرفت: «برای بخش خصوصی، ساعت یک اداره ممکن است فقط یک عدد روی تابلو نباشد؛ گاهی فاصله میان «کارم راه افتاد» و «بماند برای فردا» است.»
