ماجرای شرکتهای دولتی و خصولتی، مدتهاست یکی از دغدغههای رئیسجمهور است؛ شرکتهایی که گاهی نه از بهرهوریشان خبر چندانی هست، نه از حسابوکتاب عملکردشان رضایت چندانی، اما بساط اختلاف بر سر عضویت در هیئتمدیره و پرداخت پاداش حسابی برقرار است. بعضیهایشان هم زیان میدهند؛ با این حال، ظاهراً زیان شرکت لزوما مانع پاداش مدیرانش نمیشود!
رئیسجمهور هفته پیش در مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاهها، این پرسش را پیش کشید که چرا باید به اعضای هیئتمدیره شرکتهای دولتی زیانده پاداش پرداخت شود و از استادان دانشگاه خواست برای اصلاح این وضعیت راهحل بدهند. رئیس دانشگاه شهید بهشتی هم همانجا اعلام آمادگی کرد که دانشگاه برای این مسئله آمادکی دارد و میتواند پیشنهادهایش را در اختیار دولت بگذارد.
پاسخ رئیسجمهور هم معطل برنامههای روزمره نماند؛ دستور داد در اسرع وقت جلسهای برگزار شود تا پیشنهادها بررسی و راهکارهای عملی پیدا شود. حالا، در فاصلهای کوتاه، امروز شنبه استادان دانشگاه، برخی مدیران شرکت ها و تعدادی از وزرای مرتبط دور یک میز جمع شدند تا درباره بهرهوری شرکتهای دولتی و اصلاح فضای مدیریتی آنها گفتوگو کنند.
جلسه هم دستخالی تمام نشد؛ ایدههای متنوعی روی میز آمد و تجربه چین در عبور از زیاندهی شرکتها و رسیدن به رشد اقتصادی، اشتغالزایی و سودآوری، به تفصیل بررسی شد. بعضی از استادان هم از مرحله ارائه پیشنهاد جلوتر آمدند و اعلام آمادگی کردند که مسئولیت مستقیم پیشبرد پروژه موردنظر رئیسجمهور را برعهده بگیرند.
حالا توپ در زمین اجراست؛ باید دید این ایدهها چقدر میتوانند به تغییر واقعی در حالوروز شرکتهای دولتی منجر شوند.ظاهراً این بار قرار نیست یک گلایه، گوشهای از صورتجلسه جا خوش کند و به بایگانی برود؛ قرار است دانشگاه ایده بدهد و با همراهی مدیران اجرایی راه حلی پیدا شود که گره ای از گره های دولت باز کند.
