پاسخی به منتقدان مذاکرات برای پایان جنگ

کدام مردی و کدام نامردی؟

پایان جنگ برای ایران نه عقب نشینی که به معنای فرصتی برای رشد و توسعه و تثبیت پیروزی و اثبات حقانیت ملت و دولت ایران است همچون پیمان پیامبر اسلام با مشرکین در حدیبیه که مقدمه فتح مکه و بسط حکومت اسلامی شد.

تلاش رئیس جمهوری اسلامی ایران برای خروج از وضعیت ” نه جنگ ، نه صلح ” یا همان ” پایان  جنگ بی پایان ” ظاهرا نه تنها در میان دشمنان ایران مخالفانی جدی دارد بلکه در بین دوستان هم به خوبی درک نشده است:

۱. رئیس جمهور درباره دغدغه رهبری شهید در خصوص پایان وضعیت نه جنگ نه صلح با خود ایشان صحبت کردند و درباره چگونگی تحقق آن سوال کردند که نتیجه‌اش مجوز مذاکره با رعایت نکات مورد نظر رهبری بود. گرچه مفهوم مردی و نامردی در جهان سیاست به ویژه در جهان غرب معنای محصلی ندارد، اما بدیهی است رهبری انقلاب هرگز معتقد نبودند با مردان اهل فتوت ! مذاکره می‌کنند. این مذاکرات پس از جنگ ۱۲ روزه و تا لحظه شهادت رهبری در جنگ ۴۰ روزه تحت نظارت مستقیم آیت الله سید علی خامنه ای انجام می شد، یعنی حتی رهبری هم از پس چند بار  نامردی دشمن در برجام و جنگ ۱۲ روزه مجوز مذاکره را داده بودند.

۲.پس از جنگ ۴۰ روزه رهبر جدید و جوان انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنه ای مجوز مذاکرات اسلام آباد را صادر کردند در حالی که از نامردی دشمنان ایران در این جنگ چندی نگذشته بود و ما با مردی پاسخ آنان را داده بودیم. اکنون قصد سنجش عیار وفای به عهد دشمن  در این مذاکرات را نداریم اما می دانیم که هنوز جمهوری اسلامی ایران خواهان  بازگشت به تفاهم نامه اسلام آباد است، حتی با فرض اینکه دشمن همه چیز را بر هم زده است. رهبر جدید و جوان انقلاب هم در مواضع خود ضمن حفظ بدبینی به آمریکا،  مذاکره مشروط به نتیجه را تایید کرده اند و مذاکره را نه در تضاد با مبارزه که مکمل آن می دانند و آن را به معنای عقب نشینی نمی دانند و این در تعیین راهبردهای شورای عالی امنیت ملی با اجماع قوای مسلح نظام مشهود است.

پس چرا گمان میکنیم معیار مذاکره مردی یا نامردی طرف مقابل است؟ معیار مذاکره اجماع ملت ایران بر سر این نکته است که نظام جمهوری اسلامی ایران برای جلوگیری از تجاوز دشمن همه راه‌ها را رفته است و بدون واگذاری هیچ یک از حقوق ملت و دولت ایران، زمینه پیروزی بدون جنگ و پیروزی بر جنگ را فراهم ساخته است و این خود مقدمه پیروزی در جنگ است. همین اجماع ملی سبب شد در جریان دو جنگ نه تنها ملت ایران دولت و حکومت را در آغاز جنگ متهم نداند بلکه جهان  و حتی افکار عمومی غرب به مظلومیت مقتدرانه و مقاومت خردمندانه ایران در برابر جنگ اذعان کنند و برای اولین بار آمریکا نتواند در یک جنگ و تجاوز به ائتلافی جز با رژیم صهیونیستی دست یابد و حتی اروپایی هایی که با آمریکا همسو هستند به صورت علنی و عملی به آمریکا و اسرائیل نپیوندند. این پیروزی بزرگی است که قبل از جنگ و در جنگ و بعد از جنگ به دست آمده است تا جایی که رئیس جمهور ایران توانست در خاک دشمن متخاصم در مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیام مقاومت مقتدرانه ایران را چشم در چشم ترامپ به گوش جهان برساند و اینک نمایندگان سه کشور مسلمان در تهران برای اقناع ایران حضور دارند .

صلح یا بهتر بگوییم پایان جنگ برای ایران نه عقب نشینی که به معنای فرصتی برای رشد و توسعه و تثبیت پیروزی و اثبات حقانیت ملت و دولت ایران است همچون پیمان پیامبر اسلام با مشرکین در حدیبیه که مقدمه فتح مکه و بسط حکومت اسلامی شد. زمان به سود ماست اگر دشمن را در این مرحله متوقف کنیم و ثابت کنیم ما با ناکام ساختن آمریکا و اسرائیل در آرزوی سقوط نظام سیاسی و تجزیه ایران به یک پیروزی تاریخی دست یافته ایم.

قائم مقام فراهانی وزیر خردمند ایرانی گفته بود به هر حال باید از  میهن دفاع کرد؛  به مردی یا نامردی و ما  اینک با یک دست اسلحه و یک دست  برای توافق، آماده ایم که به این جنگ بی پایان که خواست دشمن صهیونیستی برای بی ثباتی و توسعه زدایی از ایران است پایان دهی، همان طور که رهبران انقلاب اسلامی و پاسداران انقلاب اسلامی و دیپلمات‌های جمهوری اسلامی دست به دست و پشت به پشت هم برای جنگ و صلح هر دو در راه میهن و دین و مردم آماده اند .

آخرین مطالب

کدام مردی و کدام نامردی؟
از امنیت درون‌زا تا همکاری‌های منطقه‌ای
به بهانه سفر مسکو
وقتی «عدالت» از کلاس درس آغاز می‌شود
مغالطه کذب و اتهام مجرمانه به رئیس‌جمهوری
رئیس‌جمهور تمام عیار
امیر خدمت، رفیق جمهور
کارشناسان پاسخ می‌دهند: چرا برق می‌رود؟
جی‌نف؛ گامی بزرگ برای زندگی بهتر مردم ایران